test
test
Hoera: Senne is geboren!
Op zondag 15 februari, om 8.37 uur, is onze zoon en ons broertje geboren:
Senne Cornelis Manuel
Al enige jaren houd ik een weblog bij, daar ben ik mee begonnen tijdens mijn eerste zwangerschap. Toen Jesse geboren werd, kwam er een einde aan de weblog ‘zwangerschapsperikelen’ en schreef ik verder op deze weblog: ‘Kiekeboe: een kijkje in het leven van (de mama van) Jesse’. Maar nu ons gezin uitgebreid is met een tweede klein maar fijn ‘draatje’, kon een nieuwe weblog niet uitblijven natuurlijk.
Dus…
Wil je meer zien en lezen van Senne, zijn grote broer Jesse en ons als ouders, klik dan HIER
Hoera: Senne is geboren!
Op zondag 15 februari, om 8.37 uur, is onze zoon en ons broertje geboren:
Senne Cornelis Manuel
Al enige jaren houd ik een weblog bij, daar ben ik mee begonnen tijdens mijn eerste zwangerschap. Toen Jesse geboren werd, kwam er een einde aan de weblog ‘zwangerschapsperikelen’ en schreef ik verder op deze weblog: ‘Kiekeboe: een kijkje in het leven van (de mama van) Jesse’. Maar nu ons gezin uitgebreid is met een tweede klein maar fijn ‘draatje’, kon een nieuwe weblog niet uitblijven natuurlijk.
Dus…
Wil je meer zien en lezen van Senne, zijn grote broer Jesse en ons als ouders, klik dan HIER
Valentijnsdag
Een dag om je geliefde(n) eens extra in het zonnetje te zetten. Zo vond ook ik. Maar daar was natuurlijk ook Jesse, die graag een handje meehielp. Dus verwoordde deze mama haar liefde voor haar ‘Valentijn’ in een gezellige activiteit met haar zoon welke als resultaat natuurlijk iets eetbaars bracht. Want de liefde van de man, mijn man, gaat altijd nog door de maag! 
Valentijnsdag
Een dag om je geliefde(n) eens extra in het zonnetje te zetten. Zo vond ook ik. Maar daar was natuurlijk ook Jesse, die graag een handje meehielp. Dus verwoordde deze mama haar liefde voor haar ‘Valentijn’ in een gezellige activiteit met haar zoon welke als resultaat natuurlijk iets eetbaars bracht. Want de liefde van de man, mijn man, gaat altijd nog door de maag!
Hoera: hij is er!
Na verwachtingsvolle maanden waarin we toch ook de nodige tegenslagen te verduren kregen, is het dan na een pittige bevalling, eindelijk zover. Zeer verheugd kunnen wij u zijn komst mededelen:
Onze nieuwe auto is gearriveerd!!
En u realiseert zich niet half hoe blij ik daarmee ben. Misschien herinnert u zich nog mijn afscheidsrede van onze eerste gezinsauto uit juni vorig jaar. Tja en daar viel tussen de regels door de liefde voor een bepaald type merk al te lezen. Dus zal het u niet verbazen dat wij op dit moment de trotse eigenaars zijn van zo’n nieuwe bolide! Geen oude dame dit keer, maar een wat pittiger model. Betrouwbaar (althans: daar gaan we van uit), degelijk, veilig, veel ruimte (!!), stil, kortom: een genot om in te rijden… 
Hoera: hij is er!
Na verwachtingsvolle maanden waarin we toch ook de nodige tegenslagen te verduren kregen, is het dan na een pittige bevalling, eindelijk zover. Zeer verheugd kunnen wij u zijn komst mededelen:
Onze nieuwe auto is gearriveerd!!
En u realiseert zich niet half hoe blij ik daarmee ben. Misschien herinnert u zich nog mijn afscheidsrede van onze eerste gezinsauto uit juni vorig jaar. Tja en daar viel tussen de regels door de liefde voor een bepaald type merk al te lezen. Dus zal het u niet verbazen dat wij op dit moment de trotse eigenaars zijn van zo’n nieuwe bolide! Geen oude dame dit keer, maar een wat pittiger model. Betrouwbaar (althans: daar gaan we van uit), degelijk, veilig, veel ruimte (!!), stil, kortom: een genot om in te rijden…
“Jezus-boekjes” lezen
Jesse vindt het steeds leuker om voorgelezen te worden. En dus is Jesse lid van de bibliotheek geworden. Dankbaar halen we daar boekjes van Bobbie, van Kikker of van Dikkie Dik. Allemaal leuk. Thuis heeft Jesse is de loop van zijn leventje ook heel wat ‘Jezus-boekjes’ gekregen – zoals hij ze noemt. En die zijn ook leuk, alleen soms nog wel wat lastig te interpreteren voor een peuter van 2 jaar. Neem als voorbeeld het verhaal van Daniël in de leeuwenkuil. Een schitterende illustratie laat een mannetje zien omringt door enkele pluizige, glimlachende katachtigen. Niet geheel in overeenstemming met de werkelijkheid, vrees ik, maar uiteraard vertellen we erbij dat de leeuwen Daniël niet opaten, maar hem wel ‘aardig vonden’. Of het verhaal van de opstanding van Jezus: bij Jesse maakt nog de meeste indruk dat er, bij het wegrollen van de steen van het graf, naast Jezus zelf, ineens een poes achter vandaan komt! Noach is natuurlijk favoriet, met alle beesten, het verloren schaapje van de herder lukt ook nog wel en ook bij het verhaal van barmhartige Samaritaan kan ik wel iets verzinnen: de illustratie laat een mannetje zien met een flink blauw oog en gescheurde kleren, dus verkondigen wij dat die meneer heel hard geslagen is en dat slaan niet mag natuurlijk. Vervolgens helpt een andere meneer hem en krijgt ie verband om (inmiddels iets heel herkenbaars, evenals pijn), lekker eten en nieuwe kleren.
Sinds drie dagen wagen we ons ook aan het verhaal van Jona. Het boekje hiervan laat namelijk enkele tekeningen zien waar we wel mee uit de voeten kunnen. Zo is Jona afgebeeld als een klein, boos jongetje en ziet de walvis er niet onaardig uit. Ik doe u even verslag van enkele aspecten in het verhaal zoals Jesse het te horen krijgt:
Er was eens een jongetje en die heette Jona. Jona was boos. Jona zei "Nee, nee, nee (heel herkenbaar voor Jesse , ik ga niet luisteren naar de Here God". Jona ging weglopen (net als poes – maar dat terzijde). Vervolgens zie je ook een jongetje met een plunjezak stampvoetend weglopen. Volgende bladzijden: Jona gaat aan boord van een schip en het gaat stormen. De boot gaat ‘wiebelen’. (dat staat er echt en Jesse vindt dat een zeer leuk woord). Jona valt in het water en wordt opgegeten door een ‘grote vis’. Je ziet nog net twee voetjes. Nu komt het leukste stukje: vervolgens zwemt de vis naar het strand en daar komt ie een grote meeuw tegen volgens de illustratie. De meeuw vraagt (maar dat heb ik zelf verzonnen : "wat heb je opgegeten vis?" en de vis antwoordt "ik heb Jona opgegeten". "Was het lekker?", vraagt de meeuw. "Nee..", zegt de vis heel sip. "Dan zou ik ‘m maar snel uitspugen!", zegt de meeuw dan. En zo gezegd zo gedaan en daar is Jona weer! Volgende bladzijde: Jona besluit nu altijd te luisteren naar de Here god (en natuurlijk ook naar zijn papa en mama en hij gaat naar de grote stad om alle mensen te vertellen dat ze heel stout zijn geweest (zo staat in het boekje). Ze moeten namelijk luisteren naar de Here God en ‘sorry zeggen’. Dat doen ze en op de laatste bladzijde zegt de Here God tegen Jona dat hij van alle mensen, alle kinderen en alle dieren houdt! En je ziet dan dat iedereen, incluis Jona heel blij is!
Nou wat denk je? Theologisch verantwoord zo?